(ParmaLive.com - Nicolò Serventi) - W niedzielę, odbył się pierwszy oficjalny mecz Parmy w nowym sezonie, w którym to zespół prowadzony przez Carlosa Cueste odniósł zwycięstwo nad Pescarą.

Tak więc Hiszpański trener, mimo wszechobecnego sceptycyzmu panującego wokół jego osoby, w tym przede wszystkim wieku i nikłego doświadczenia, pozytywnie rozpoczyna sezon. Cuesta powoli zaczyna demonstrować kibicom Parmy i nie tylko, swoje spojrzenie na futbol i typ zespołu, jaki zamierza skompletować, aby jak najlepiej zaprezentować się w nadchodzących mistrzostwach. Na tę chwilę, docelowa formacja, którą chce grać szkoleniowiec z Hiszpanii, wydaje się nie budzić większych wątpliwości: trzyosobowy blok obronny, dwóch wahadłowych i trzech pomocników, którzy mogą grać, zarówno w linii w ustawieniu 3-5-2, jak i szybko przejść na grę dwójką i trzecim wysuniętym, w ustawieniu 3-4-2-1.

Kluczowym zawodnikiem meczu z Pescarą, naturalnie oprócz Mateo Pellegrino, który strzelił dwa gole, był Emanuele Valeri, który dwukrotnie przy golach Argentyńczyka asystował. I tu dochodzimy właśnie do sedna, bowiem o ile rola i pozycja Valeriego nie budzą żadnych wątpliwości, o tyle znacznie więcej znaków zapytania mamy w odniesieniu do drugiego wahadła.

W meczu z Pescarą, Cuesta postawił, na prawym wahadle, na Mathiasa Løvika. Był to dość zaskakujący wybór, którego nie da się jednoznacznie ocenić. Ten naturalnie lewonożny piłkarz, zaprezentował się z doskonałej strony pod kątem fizycznym i ogólnie rzecz ujmując wybiegania, ale z drugiej strony wykazywał się też sporą niedokładnością, zwłaszcza w ostatniej tercji boiska. Norweg z pewnością, jest piłkarzem zdolnym do gry na obu stronach boiska, ale w swojej ojczyźnie najlepsze rzeczy był w stanie prezentować grają na lewym boku i możemy domniemywać, że ostatecznie, prawdopodobnie i tak będzie on rozważany jako alternatywa dla Valeriego.

Po przybyciu Mariano Troilo (które wkrótce powinno zostać oficjalnie ogłoszone), faworytem do obsadzenia pozycji prawego wahadłowego będzie Enrico Del Prato. Kapitan Crociatich grał już praktycznie każdej pozycji na boisku, dla Parmy (w tym na bramce), konsekwentnie wykazując się wielkim poświęceniem, koncentracją oraz jakością. Po latach gry na prawej obronie, "Il Capitano", balansuje obecnie między pozycją wahadłowego, a półprawego stopera, ustawionego w trzyosobowym bloku obronnym. Doskonale znając jego cechy, możemy stwierdzić, ze Del Prato jest wyborem zdecydiwanie bardziej defensywny niż ofensywny, co z pewnością czyni go sensowną opcją na prawe wahadło, jednak z drugiej strony nie ma co się czarować, że zapewni on podobne osiągi w ofensywie co Valeri, który naturalnie lepiej nadaje się do tej roli.

Na tym jednak rozważania, dotyczące prawego wahadła się nie kończą, bowiem nie należy pomijać opcji Tjasa Begicia. Słoweniec był wystawiany na tej pozycji kilka razy w okresie przygotowawczym, radząc sobie naprawdę solidnie. W porównaniu z Del Prato, jest to wariant o wiele bardziej ofensywny, bowiem urodzony w 2003 roku piłkarz, posiada naturalne inklinacje do gry ofensywnej jednak z drugiej strony ma też sporo deficytów w grze obronnej i często nie może wykazać się skupieniem pozwalającym, być użytecznym w obu fazach gry. Niemniej, o ile stawianie na Begica od pierwszej minuty wydaje się dość ryzykowane, o tyle jawi się on jako doskonała opcja, na dalszą fazę meczu, w tym przede wszystkim sytuacje, w której zespół byłby zmuszony gonić wynik.

Wreszcie, istnieje jeszcze trzecia opcja, na obsadę prawego wahadła, która prowadzi na rynek transferowy. Po pozbyciu się Antoine Hainauta (którego Chivu wielokrotnie wystawiał na tej pozycji), drużynie brakuje prawdziwego, nominalnego wahadłowego na prawą stronę i nie jest wykluczone, że zarząd Crociati, ostatecznie zdecyduje się dać trenerowi właśnie taką postać. Nadir Zortea, Jackson Tchatchoua i Alessandro Zanoli to tylko trzy nazwiska wahadłowych, którzy ostatnio dobrze radzili sobie w Serie A i w tym mercato zmienili kluby, za duże pieniądze. To tylko pokazuje, że zarówno na rynku rodzimym, jak i europejskim, panuje spore zapotrzebowanie na graczy, na tę pozycję. Dotychczasowe mercato w wydaniu Parmy, udowodniło natomiast, że klub aktywnie przeszukuje ligi zagraniczne i nie byłoby żadnym zaskoczeniem, gdyby nowy wahadłowy pochodził, spoza Italii. Tymczasem, w obliczu zbliżającego się meczu z Juventusem, Cuesta będzie musiał znaleźć odpowiednie rozwiązanie na prawej stronie, korzystając z piłkarzy, w obecnej kadrze, przy równoczesnym wykorzystaniu formy Valeriego, który stał się praktycznie niezastąpiony, na lewej stronie.