W sali prasowej Centrum Treningowego Mutti, w Collecchio, odbyła się dziś konferencja, podczas której oficjalnie zaprezentowany został Mariano Troilo. Przy okazji Argentyńczyk udzielił odpowiedzi na pytania zgromadzonych dziennikarzy.

Witaj w Parmie!

Dzień dobry wszystkim. Dziękuję za przybycie i miłe powitanie. To prawdziwa przyjemność być częścią tego wspaniałego klubu.

Jakie są Twoje pierwsze wrażenia z pobytu w Parmie?

Jestem bardzo szczęśliwy i zachwycony tym, że mogę tu być. Grupa i klub przyjęli mnie fantastycznie, koncentrujemy się na naszych celach, chcemy dobrze wypaść w tym sezonie, realizując przy tym postawione cele.

A jakie masz spostrzeżenia po pierwszych treningach pod okiem Cuesty?

To młody trener, ale robi wszystko, co w jego mocy, żeby pomóc nam się rozwijać. Jest świetny w jednoczeniu zawodników i sztabu oraz budowaniu prawdziwego, zgranego zespołu. To bardzo pozytywny człowiek i świetny trener; ma masę ciekawych pomysłów na grę.

Czy masz jakiegoś zawodnika, który Cię inspiruje?

Staram się wzorować na Romero, który grał tam, gdzie ja. Ale osobą, która prawdziwie mnie inspiruje, jest mój ojciec. On również grał na mojej pozycji i zawsze był moim mentorem. Jest moim idolem par excellence; zawsze gdy tego potrzebuje, służy mi pomocą i radą.

W Parmie jest obecnie wielu Argentyńczyków. Czy jest jakaś cecha, którą mógłbyś przejąć od każdego z nich?

Nas, Argentyńczyków, cechuje determinacja; jesteśmy bardzo fizyczni. Trudno byłoby wymienić wszystkie cechy, które chciałbym im przypisać; to czołowi zawodnicy i nie znaleźli się tu przypadkiem. Podziwiam ich i cieszę się, że mogę grać razem z nimi.

Twój pseudonim "Nano" (Karzeł), trochę kłóci się z Twoją posturą. Skąd się wzięła ta ksywka?

Cóż przybywając do Włoch, odkryłem, że tutaj oznacza ona osobę bardzo niską; w moim przypadku jednak wzięło się to od zdrobnienia mojego imienia Mariano. To, że włoskie znaczenie tego pseudonimu kontrastuje z moją sylwetką, jest więc czystym przypadkiem.

Co skłoniło Cię do wyboru Parmy? Czy bycie następcą Leoniego, który w zeszłym sezonie dokonał tu wielkich rzeczy, może Ci ciążyć?

Wybrałem ten klub ze względu na jego historię; to prawdziwa instytucja, doskonale znana i rozpoznawana w moim kraju. Grało tu wielu wspaniałych zawodników, w tym wielu Argentyńczyków. To ma ze mną wiele wspólnego; bardzo się z tym identyfikuję. Co do Leoniego, to wiem, że mam zastąpić zawodnika najwyższej klasy, ale nie chcę się do nikogo porównywać; skupiam się na własnej karierze i rozwijam się z dnia na dzień.

Jakie były Twoje wrażenia z gry w reprezentacji u boku Messiego? Czy Parma może ci pomóc w powrocie do drużyny narodowej?

To było doświadczenie nie do opisania, wspaniałe uczucie, przejście od oglądania tej drużyny w telewizji do bycia jej częścią, wraz z Messim i wszystkimi innymi. Nawet dzisiaj, choć minęło trochę czasu, nie potrafię opisać tych uczuć i emocji. Mam nadzieję, że Parma będzie właściwym wyborem, aby kontynuować tę równoległą podróż. Nie ukrywam, że chciałbym znowu nosić koszulkę "Seleccion".

Masz za sobą pierwszy mecz towarzyski. Jak dogadywałeś się z kolegami?

Dogadywaliśmy się naprawdę dobrze. Jestem tu dopiero od niedawna, więc powoli się zadomowiłem, ale ten mecz pokazał wiele pozytywnych rzeczy.

Cuesta miał dziś dla Ciebie wiele instrukcji i momentami wyglądało to tak, jakby sterował Tobą zdalnie. Jakie były jego prośby wobec Ciebie?

Trener bardzo starał się mnie zmotywować i dodać mi pewności siebie. To normalne, że byłem trochę zdenerwowany, bo to był mój pierwszy mecz. Ogólnie jednak wraz z biegiem minut stawałem się coraz bardziej spokojny oraz pewny siebie. Cuesta często prosił mnie, żebym wychodził i brał odpowiedzialność za rozprowadzanie piłki. Posiadanie piłki i jej umiejętne rozgrywanie, będzie jedną z naszych cech charakterystycznych.

Jakie dostrzegasz różnice między włoską a argentyńską piłką nożną?

Na pewno są pewne różnice. Uważam, że zdobywanie doświadczenia w tym kraju jest bardzo interesujące i stymulujące. Włochy to jedna z pięciu najlepszych lig na świecie. Póki co, widzę przede wszystkim różnice w tempie gry; w Argentynie piłka jest szybka i fizyczna. We Włoszech szybkość również się liczy, ale główny nacisk kładziony jest na proces decyzyjny. Są pewne rzeczy, które się różnią, i pewne, które są bardzo podobne.

Czy w Belgrano grałeś w tej samej formacji, którą obecnie preferuje Cuesta?

W zeszłym sezonie grałem w trzyosobowej obronie; często stosowaliśmy ustawienie 3-5-2, które jest powszechne we Włoszech. Czuję się komfortowo na pozycji środkowego; lubię utrzymywać się przy piłce.

Czy jesteś gotowy zostać liderem?

Bycie defensywnym liderem jest dla mnie ważne. Chcę stopniowo wnosić swój wkład i przewodzić obronie. Pozycja, na której gram, pozwala mi obserwować grę i podpowiadać kolegom z drużyny. Ważne jest dla mnie, aby mój głos był słyszalny. Chciałbym również odgrywać podobną rolę, na płaszczyźnie mentalnej.