Primavera Parma zaczyna pisać własną historię. Po sześciu kolejkach Campionato 1 Crociati, prowadzeni przez Nicolę Correnta, znajdują się na szczycie tabeli z dorobkiem 14 punktów, wyprzedzając wiele uznanych drużyn, przyzwyczajonych do walki o czołowe lokaty.

To niezwykły początek sezonu, zwłaszcza że Parma jest absolutnym beniaminkiem. Co więcej, od czasu wprowadzenia obecnego formatu rozgrywek (2018/2019) nigdy wcześniej nie występowała na tym poziomie, rywalizując jedynie w Primavera 2. Warto podkreślić, że w ostatnich siedmiu latach żaden nowo awansowany zespół nie prezentował się tak dobrze po sześciu kolejkach, jak obecnie Crociati.

Porównania z poprzednimi sezonami czynią start Parmy jeszcze bardziej imponującym. W sezonie 2018/2019 najlepszym beniaminkiem było Palermo (10 punktów), podczas gdy Cagliari i Empoli zdobyły odpowiednio 4 i 2 punkty. Rok później Bologna uzbierała 9 punktów, a Lazio i Pescara po 7. W sezonie 2020/2021 SPAL zakończył szóstą kolejkę z 11 punktami – wciąż mniej niż obecna Parma.

W kolejnych latach notowano jeszcze wyższe wyniki: Napoli (12) w sezonie 2021/2022, Frosinone (13) w kampanii 2022/2023 czy Lazio (11) w 2023/2024. Tymczasem beniaminkowie z poprzedniego sezonu – Cremonese, Cesena i Udinese – nie byli w stanie zbliżyć się do czołówki (odpowiednio 5, 4 i 3 punkty).

Podsumowanie wyników beniaminków po sześciu kolejkach:

• 2018/2019 – Palermo 10, Cagliari 4, Empoli 2

• 2019/2020 – Bologna 9, Lazio 7, Pescara 7

• 2020/2021 – SPAL 11, Milan 9, Ascoli 0

• 2021/2022 – Napoli 12, Lecce 6, Pescara 4, Hellas Verona 4

• 2022/2023 – Frosinone 13, Cesena 4, Udinese 1

• 2023/2024 – Lazio 11, Genoa 8, Monza 6

• 2024/2025 – Cremonese 5, Cesena 4, Udinese 3

• 2025/2026 – Parma 14, Frosinone 8, Napoli 3

Teraz przyszła kolej na Parmę, której 14 punktów daje nie tylko prowadzenie w tabeli, lecz także nowy rekord wszech czasów wśród beniaminków Primavera 1.

Skąd bierze się obecna dyspozycja Crociatich? W dużej mierze to zasługa Nicola Correnta – trenera, który odnalazł idealną formułę. Po długiej karierze jako pomocnik w Serie A i B rozpoczął pracę szkoleniową w Weronie (U-17, później Primavera), następnie zdobywał doświadczenie w Mantovie i jako asystent w Salernitanie. Do Parmy trafił dwa lata temu i już w pierwszym sezonie poprowadził drużynę do awansu, budując zespół, który dziś imponuje osobowością i dojrzałością nawet na tle największych klubów ligi.

Parma gra w ustawieniu 4-2-3-1, wyróżniając się agresją, szybkim tempem i ciągłym ruchem w ataku. Nie opiera się na indywidualnych błyskach jednego zawodnika – to kolektyw, który doskonale przyswoił zasady trenera i konsekwentnie realizuje jego pomysł na grę. Mimo to na poziomie indywidualnym jest tu kilka wyróżniających się postaci:

• Obrona: duet Conde–Drobnic to synonim fizyczności i przywództwa, dający zespołowi pewność. Na boku wyróżnia się niestrudzony D’Intino – łączy pracę w defensywie z aktywnością ofensywną. Jego rozwój został już dostrzeżony w pierwszej drużynie Parmy, do której otrzymał powołanie na mecz Pucharu Włoch ze Spezią.

• Pomoc: rolę dyrygenta pełni inteligentny i techniczny Tigani, wspierany przez Konate – dynamicznego i fizycznie mocnego zawodnika. Razem tworzą duet gwarantujący równowagę i jakość w środku pola.

• Atak: błyskotliwość Ciardiego (reprezentanta włoskiej młodzieżówki) oraz skuteczność i kreatywność Cardinaliego (3 gole) wspierają polskiego napastnika Mikołajewskiego, który również zdobył 3 bramki. Łączy on solidne warunki fizyczne z instynktem strzeleckim i doświadczeniem wyniesionym z polskich rozgrywek.

Ławka rezerwowych nie jest tak regularna, ale daje Correntowi możliwość utrzymania intensywności przez pełne 90 minut. Na uwagę zasługuje także rozwój dwóch młodych talentów z rocznika 2007 – Plicco i Trabucchiego – którzy na stałe dołączyli już do pierwszej drużyny Parmy. To kolejny dowód na jakość klubowego systemu szkolenia.

Primavera Parma zapisuje właśnie historyczny rozdział: od beniaminka do lidera ligi, prezentując ofensywny styl i zgrany zespół, działający jak jeden organizm. Sezon jest długi i wymagający, ale coraz bardziej oczywiste staje się, że drużyna Nicola Correnta to nie chwilowy przebłysk, lecz poważna siła, gotowa do odegrania kluczowej roli w walce o najwyższe cele.