Po spotkaniu z Lazio, przed dziennikarzami stanął jeden z bohaterów Parmy - Mohamed Anas Haj, który w następujący sposób wypowiedział się na temat spotkania.

Spodziewałeś się, że dziś wystąpisz?

Dowiedziałem się o tym tuż przed meczem. Trochę się tym stresowałem, jednak dzięki pomocy moich kolegów z drużyny i ich zaufaniu wszystko poszło dobrze. Duża w tym też zasługa samego trenera, którego rady bardzo mi pomogły. Chicałbym z tego miejsca serdecznie podziękować cełmu zespołowi oraz mojej rodzinie.

Jak ważne jest dla Ciebie wsparcie trenera Pecchii?

To kluczowa kwestia. Od pierwszego dnia, gdy trafiłem do pierwszego zespołu, czuję jego zaufania. To świetny szkoleniowiec, który pozwala młodym piłkarzom rosnąć i rozwijać się. Dzięki niemu, ja i inni możemy pokazać pełnię naszych umiejętności.

Zdobyłeś gola niczym kiedyś Del Piero.

Inspirację czerpię raczej z Naymara (śmiech). W pierwszej połowie też miałem dobrą sytuację, ale zepsułem ją kopiąc czubkiem buta. Cieszę się, jednak że gdy pojawiła się druga okazja mogłem się zrehabilitować.

Co czułeś gdy dowiedziałeś się, że zagrasz od pierwszej minuty?

Gdy trener powiedział moje nazwisko w szatni, byłem podekscytowany, ale równocześnie starałem się zachować spokój. Wszyscy w drużynie jesteśmy doskonale świadomi tego, że trener w każdej chwili może nam dać szansę. Podobnie było zresztą z Giovannim.

Z Lecce zaliczyłeś pierwsze asysty, teraz masz też swojego pierwszego gola.

Asysty z meczu z Lecce stanowiły ważny krok, na drodze mojego rozwoju. Dzięki nim poczułem większą pewność siebie. Nie zmienia to jednak faktu, że przy dzisiejszej bramce emocje były jeszcze większe.

Jaka jest Twoja rola? Czy można Cię traktować jako zastępstwo dla Bernabe?

Gram tam gdzie stawia mnie trener. Bernabe to piłkarz innej klasy, w tej chwili nie mogę się z nim równać.

O co dziś prosił Cię Pecchia?

Prosił mnie o to, aby grał odważnie i robił to co potrafię najlepiej i czym wykazuje się na treningach. Wyszedłem na boisko i to właśnie zrobiłem.

Komu chciałbyś zadedykować tego gola?

Chciałbym go zadedykować mojej mamie i tacie, którzy wiele zrobili dla rozwoju mojej kariery, zawsze byli przy mnie i służyli mi pomocą.

Tego typu mecze dają spokój ducha.

Nie czujemy dużej presji. Jesteśmy świadomi swojej wartości jako drużyna i możemy zmierzyć się z każdym.