Trener bramkarzy Parmy - Nicola Pavarini, udzielił wywiadu, dla Gazzetta di Parma, w którym wypowiedział się na temat trwających przygotowań do sezonu.

Byłeś w sztabie Chivu i mimo jego odejścia pozostałeś w klubie.

Byłem bardzo szczęśliwy kiedy klub do mnie zadzwonił. Od razu powiedziałem, że jestem do pełnej dyspozycji. Wszystko poszło dobrze i cieszę się, że mogę kontynuować swoją pracę w Parmie.

Z jakim nastawieniem rozpocząłeś przygodę w sztabie Cuesty?

Jestem do pełnej dyspozycji tak klubu, jaki i Cuesty. Jestem gotowy pomóc mu jak najszybciej się zaaklimatyzować.

Suzuki bardzo rozwinął się pod Twoim okiem.

Powiedziałbym, że nie tylko Suzuki, bowiem Parmy ma też innych bardzo zdolnych i obiecujących bramkarzy. Ze swoje strony mogę powiedzieć, że robię wszystko, aby pomóc tym chłopakom jak najbardziej się rozwijać. Każdego dnia ciężko pracujemy starając się doskonalić wszystkie aspekty, bowiem w dzisiejszym futbole ważna jest nie tylko technika, ale również odpowiednie przygotowanie fizyczne i motoryczne.

Co jest najważniejsze w pracy trenera bramkarza?

Trzeba pamiętać, że każdy bramkarz jest inny i wymaga indywidualnego podejścia. Trener bramkarzy musi skupiać się na szczegółach, a nie generalizować, jak to często działo się za czasów gdy ja byłem bramkarze, wówczas panowała pełna standaryzacja i wszystko robiło się tak samo. Teraz trening jest zależny od cech zawodnika. Ćwiczenia są podobne, choć rożnie je pewne niuanse.

Co możesz powiedzieć o innych bramkarzach, prócz Suzukiego?

Tego lata wrócił do nas Rinaldi, który ma za sobą bardzo udane wypożyczenie w Serie C. Jest też Ansaldi z Primavery, po którym od razu widać duży talent. Poza tym kontynuuje współpracę z Corvim, z którym pracowałem już w zeszłym sezonie. Wszyscy trzej mają duży potencjał i równie wielki margines do poprawy.

Jak w Twojej opinii zmieniła się rola trenera bramkarzy, od kiedy ty byłeś zawodnikiem?

Wydaje mi się, że za moich czasów, nacisk kładziony był przede wszystkim na aspekt fizyczny, który miał być rozwiązaniem na wszystkie problemy. Teraz wszystko jest bardziej zindywidualizowane i ukierunkowane na rozwój tak indywidualny, jak i grupowy. Myślę, że ogólnie rzecz biorąc wzrosły wymagania względem bramkarzy, ich umiejętności i przygotowania.

Jak Ci się współpracuje?

Jestem człowiekiem, który lubi uczyć się nowych rzeczy, poznawać inne podejścia i różne kultury. Dlatego traktuję te współpracę, jako coś bardzo odświeżającego. Od samego początku byłem do pełnej dyspozycji tak klubu, jak i Carlosa i wyraziłem chęć do wykorzystania swojego doświadczenia, dla dobra wszystkich.

Jak ważne jest to, że znasz to środowisko?

To z pewnością pomaga, mimo że piłka nożna aktywnie ewoluuje. Ostatecznie kontekst i środowisko odgrywają bardzo istotne role. Zrozumienie pewnej dynamiki bywa bardzo ważne w kontekście owocnej, codziennej pracy. To jasne, że fakt, iż jestem byłym piłkarzem tego klubu pomaga w wielu kwestiach.

Jak wspominasz swoje doświadczenie w Parmie jako piłkarz?

Był to intensywny i ciekawy czas, pełen wspaniałych, ale również tych trudnych momentów. Bardzo dobrze pamiętam na przykład dwa gole Ibrahimovica, które zaważyły o naszym spadku do Serie B, a także późniejszy sezon, w którym sięgnęliśmy po awans. Znakomicie wspominam świętowanie awansu do Ligi Europy i jej późniejsze odebranie nam oraz wszystko złe co nastąpiło później. W końcu, jako trener bramkarzy, choć moja przygoda była krótka, to na pewno pozostanie ze mną na długo, a to czego dokonaliśmy w Bergamo było niezwykłe. Według mnie za naszą postawę, w pełni zasłużyliśmy na utrzymanie, a przypieczętowanie go po rimoncie z tak silnym rywalem, na jego terenie, było czymś symbolicznym.

A jakie są cele na przyszły sezon?

Celem jest jak najszybsze zapewnienie sobie utrzymania. Byłoby miło nie walczyć o rzecz tak kluczową, do ostatniej kolejki.