Marco Parolo - były piłkarz Parmy, udzielił wywiadu, dla serwisu ParmaLive.com, w którym wypowiedział się na temat ekipy Fabio Pecchii, w kontekście nadchodzącego meczu z Como.

Jak oceniasz start Parmy w Serie A?

Mimo, iż dorobek punktowy mógł i w sumie powinien być nieco większy, to muszę przyznać, iż Crociati bardzo mi zaimponowali. W pierwszych meczach pokazali, naprawdę dobry futbol i grali z dużym ładunkiem entuzjazmu. Nie było to jednak dla mnie wielkie zaskoczenie, bowiem drużyna Pecchii, nie zmieniła się zbyt wiele, względem poprzedniego sezonu, tak więc nie musiała marnować czasu na wypracowywanie automatyzmów, które już posiadała. Z drugiej strony jest też normalne, że tak młody zespół, zapłacił tak wysoką cenę, za brak doświadczenia. Jestem jednak przekonany, że ta ekipa będzie robiła postępy i wyciągała wniosku z każdego spotkania.

12 straconych goli w 6 pierwszych meczach, a później czyste konto w Bolonii. Czy ta defensywa może niepokoić?

Serie A to bardzo wymagająca liga, na płaszczyźnie taktycznej, która zmusza drużyny do znalezienia pewnego rodzaju kompromisu w sposobie interpretacji obu faz gry. Dlatego też jasne jest dla mnie to, że Crociati nastawieni na ofensywną grę, będą musieli poszukać większej równowagi i nieco wyważyć swoje boiskowe działania. Ten aspekt, w mojej opinii będzie kluczowy dla losów klubu, w kontekście walki o utrzymanie. Nie twierdzę jednak, że Parma musi koniecznie wyrzec się swojej proaktywnej mentalności.

Czy kontuzja Circatiego to dobry powód, aby skorzystać z rynku wolnych agentów?

Według mnie nie. Pozyskanie środkowego obrońcy, prawie w listopadzie, z rynku wolnych piłkarzy, to decyzja która mija się z celem i nie zaspokoi potrzeb Parmy. Nie widzę większego sensu w ściąganiu zawodnika, od miesięcy trenującego indywidualnie, który będzie potrzebował kolejnych długich tygodni na dojście do odpowiedniej formy fizycznej. Jestem zdania, że klub musi szukać rozwiązania tej sytuacji, w swojej obecnej kadrze, a po ewentualne uzupełnienie można ruszyć zimą.

Czy Parma ma wystarczającą kadrę na Serie A?

Wierzę, że Parma, która de facto ma do przygotowania tylko jeden mecz na tydzień, ma wystarczająco szeroką i dobrą jakościowo kadrę, aby sobie z tym poradzić. Niestety kontuzje, których przydarzyło się w ostatnim czasie bardzo dużo, komplikują sytuację i zamazują obraz tej sytuacji. Są to jednak rzeczy losowe, na które klub nie ma większego wpływu, a nadmierna ostrożność i tworzenie 30-osobowej kadry dla beniaminka, wyglądałoby niepoważnie. Jestem przekonany, że gdy drużyna odzyska większość swoich graczy, będzie w stanie skutecznie zrealizować swój cel na ten sezon.

Który piłkarz Parmy zrobił na Tobie największe wrażenie?

Od dłuższego czasu śledzę Bernabe, jednak powiem szczerze, że nie spodziewałem się, że będzie on w stanie tak szybko potwierdzić swoją jakość w Serie A. Tak się jednak stało mogę już teraz powiedzieć, że jest on zawodnikiem przeznaczonym do gry, na wysokim poziomie. Podobna rzeczy tyczy się Bonny'ego, który w realiach Parmy jest odpowiednikiem Lukaku.

Co doradziłbyś Parmie, przy okazji meczu z Como?

Moim zdaniem Parma musi powtórzyć występ z Bolonii, gdzie pokazała, że potrafi dobrze interpretować grę, cierpieć oraz nieźle kontratakować. Przeciwko Como, które bardzo dobrze czuje się w dryblingu i grze 1 na 1, konieczne będzie zachowanie odpowiedniego poziomu koncentracji oraz asekuracja. Drużyna Fabregasa nie jest jednak nieomylna i jasne jest dla mnie to, że Crociati będą mieli swoje szanse.

Jaki typ masz na ten mecz?

Na pewno nie zakończy się to wynikiem 0:0.

Gdy grałeś w Parmie, w jej barwach debiutował 16-letni wówczas Alberto Cerri, teraz ten piłkarz gra w Como. Co możesz powiedzieć na jego temat?

Cerri od najmłodszych lat robił użytek ze swojej fizyczności. Warunki fizyczne pozwalały mu na całkowitą dominację wśród rówieśników oraz błyskawiczny awans do pierwszego zespołu. Pod względem wielu cech przypominał on Lukę Toniego i powiem szczerze, że gdy debiutował on w Parmie, byłem przekonany że stanie się topowym napastnikiem. Ostatecznie jednak, z różnych przyczyn, głównie tych zdrowotnych, nigdy nie udało mu się przeskoczyć pewnego poziomu.