Portal SportParma.com, w formie podsumowania sparingowego spotkania pomiędzy Parmą, a RDC Mallorca, przygotował zestawienie Top&Flop, dotyczące ekipy Carlosa Cuesty.

TOP

Benedyczak - Po powrocie po kontuzji, która również utrudniła mu start w pre-campionato, "Benek" przerwał ofensywną posuchę, jaka panowała, w meczu z Mallorcą, zdobywając bramkę na 1:1, w 90 minucie rywalizacji. Podanie Valeriego (który został świetnie dostrzeżony przez Ordoneza), było idealne, a strzał Benedyczaka jeszcze lepszy. Powracający.

Corvi - Zastępując kontuzjowanego Suzukiego, pokazał koci refleks, gdy po 5 minutach gry błysnął kapitalną paradą, stopując strzał Luny. Kilkanaście minut później dobrze zachował się też przy strzale Pablo Torre. Poza tym miał niewiele do roboty, zaś skapitulował dopiero przy rzucie karnym Pratsa. Niezawodny.

Del Prato - Pierwszą połowę rozpoczął jako prawy wahadłowy, a mecz kończył jako jeden z trójki środkowych obrońców. Na prawej stronie pokazał zwykłe dla siebie niezawodność i profesjonalizm, udowadniając przy tym, że w razie potrzeby, Cuesta może tam na niego liczyć, praktycznie w każdej roli. Mówiąc krótko był bezbłędny w obronie i stanowił ważne wsparcie w atakach. Niezastąpiony.

FLOP

Valenti - Zagranie piętą Pablo Torre, które uwolniło De Almeidę, wprawiło defensywę Parmy w popłoch, zaś Valenti był tego najlepszym przykładem. Jego nieodpowiedzialna interwencja, doprowadziła do rzutu karnego, zamienionego przez Hiszpanów na gola. Impulsywny.

Bernabe - Podobnie jak w meczu z Werderem, numer "10" Crociatich nie popisał się także przeciwko Mallorece. Bernbe rozegrał przeciętne 78 minut i wyraźnie męczył się w roli pomocnika, grającego bliżej prawej strony boiska. W związku z tym był ograniczony w ataku, tracił zbyt wiele piłek i nie mógł dać upustu swojej kreatywności. Wstrzymany.

Gra ofensywna - Z pewnością jest za wcześnie, aby wyciągać jakieś daleko idące wnioski, ale biorąc pod uwagę to co do tej pory widzieliśmy, zarówno w meczu z Werderem, jak i Mallorcą można mieć sporo zastrzeżeń do fazy ofensywnej Crociatich. W atakach brała udział zbyt mała liczba zawodników, a Sits i Pellegrino, sporadycznie wspomagani przez Sohma czy Beranbe, byli szybko tłamszeni. Parma nie była w stanie wykreować, żadnego poważniejszego zagrożenia, zwłaszcza w pierwszej odsłonie gry. Brakowało gotowych rozwiązań i schematów, które mogłyby ułatwić życie napastnikom. O ile gra defensywna, na tym etapie sprawia wrażenie całkiem solidnej, tak nad atakiem trzeba jeszcze mocno popracować. Potrzeba więcej pomysłowości, gdyż na tę chwilę wszystko jest do bólu przewidywalne. Schematyczność.