Parma intensywnie promuje swój, niedawno wydany, trzeci komplet strojów, na sezon 2025/2026.

Na kanale YouTube należącym do Crociatich, pojawił się specjalny filmik, pod tytułem "Rozmowa z legendami: historia trzeciej koszulki". W nim na temat swoich wspomnień związanych z trykotem z lat 1995-1997 (który stanowił bezpośrednią inspirację dla obecnej koszulki), wypowiedzieli się byli legendarni zawodnicy klubu - Luigi Apolloni, Alessandro Melli, Dino Baggio i Gianfranco Zola.

Apolloni: "Noszenie tej koszulki było dla mnie zaszczytem. W sezonie 1995/1996 wróciliśmy do Pucharu UEFA. Wygraliśmy wiele meczów, inne przegraliśmy, jednak gdy już wygrywaliśmy czyniliśmy to razem, zjednoczeni. Ta koszulka kojarzy mi się w szczególności ze współpracą z Minottim i Sensinim, gra u ich boku była dla mnie zaszczytem. Przywołuje też niezwykłe i niezatarte wspomnienia, które na zawsze zostaną w moim sercu."

Melli: "Ta koszulka przypomina mi sezon, w którym wróciłem do Parmy, po moich doświadczeniach w Sampdorii i Milanie. Przypomina mi o moim pragnieniu powrotu do mojego miasta, do mojej drużyny, która wygrywała europejskie puchary, walczyła o scudetto i Coppa Italia. Nalegałem na powrót, żeby grać u boku wielkich mistrzów. Dla mnie ta koszulka była jak druga skóra. To po prostu piękne wspomnienia."

Baggio: "Przybywałem do Parmy z Juventusu, gdzie treningi odbywały się za zamkniętymi drzwiami i były otwarte dla kibiców tylko raz w tygodniu, na godzinę. Tymczasem w Parmie, treningi odbywały się w parku Cittadella, zawsze były otwarte i zawsze towarzyszyło nam mnóstwo kibiców. Za pierwszym razem miałem wrażenie, że znajduję się w oratorium. Ogólnie cała ta atmosfera była bardzo miła, jednak czasami nieco nas rozpraszała na boisku (śmiech). Czasami trudno było się skoncentrować, widząc tłumy śledzące każdy nasz krok, jednak wtedy do akcji wkraczał Nevio i wszystko prostował. Właśnie z tym kojarzy mi się ta koszulka."

Zola: "Ja też mam bardzo podobne wspomnienia i skojarzenia. Mieliśmy wówczas specjalny minibus, żeby dojeżdżać do Cittadelli. Prowadziliśmy go sami. Zwykle podróż trwała 3 minuty, jednak gdy prowadził Asprilla mogło to trwać nawet półtorej godziny!"

Baggio: "Gdy prowadził Asprilla nigdy nie wiedzieliśmy czy ktoś przypadkiem nie ucierpi. Gdy wjeżdżaliśmy do centrum ludzie z ustępowali mu miejsca, bo on nie zwykł się zatrzymywać. To było niesamowite i szalone jednocześnie."