Jednym z czynników charakteryzujących, dotychczasową prace Cristiana Chivu w Parmie, jest jasno sprecyzowana hierarchia w kadrze, która ogranicza rotowanie składem, do niezbędnego minimum.

Skład w jakim Parma przystąpi do meczu, z dużą dozą prawdopodobieństwa, możemy właściwie podać w ciemni, chyba że po drodze pojawią się pewne aspekty losowe w postaci kontuzji i nieobecności. Właśnie z taką sytuacją mamy obecnie do czynienia, w przypadku skrzydeł, co stwarza pewnego rodzaju pole do spekulacji, oraz potencjalnych niespodzianek w wyjściowej formacji.

Od kilku tygodni, Chivu nie może korzystać z usług Matteo Cancellieriego, z kolei Pontus Almqvist, który zajął jego miejsce w ostatnich meczach, nie pojedzie do Florencji z powodu kontuzji. Do tego wciąż kontuzjowany jest też Valentin Mihaila, co sprawia, że przynajmniej w kontekście meczu z Fiorentiną, rumuński szkoleniowiec Parmy, ma zawężone pole manewru, w zakresie doboru skrzydeł. Mimo to i tak możemy tu wskazać kilka opcji i alternatyw.

Z uwagi na fakt, iż Chivu bardzo niechętnie podchodzi do kwestii zmiany schematu taktycznego, o czym nie raz wspominał przy okazji swoich konferencji prasowych, możemy zakładać, iż najbardziej prawdopodobnym rozwiązaniem, powstałego kłopotu, będzie zastępstwo 1:1, tak aby wciąż pozostać w obrębie formacji 4-3-3. W tym wypadku wybór sprowadza się de facto do dwóch nazwisk - Jacoba Ondrejki oraz Drissy Camary. Obaj ci gracze, w ostatnim czasie pełnili rolę rezerwowych i obaj, wchodząc z ławki byli w stanie pokazywać dobre rzeczy, jednak to Szwed, z uwagi na ostatnio zdobytego gola, wydaje się być na pole position.

Tyle na temat rozwiązania oczywistego, jednak popuśćmy nieco wodzę wyobraźni i rozważmy też opcje, zakładające zmianę schematu taktycznego, które mogą prowadzić do interesujących rozwiązań. Alternatywą, która najbardziej działa na wyobraźnię kibiców Crociatich jest zrezygnowanie z typowych skrzydłowych i postawienie w ataku na dwójkę Pellegino-Bonny. Co ważne mogłoby do tego dojść w dwojaki sposób. Pierwszym rozwiązanie byłaby klasyczna formacja 3-5-2, którą oglądaliśmy chociażby w drugiej połowie starcia z Interem, wówczas konieczne byłoby wprowadzenie do składu trzeciego środkowego obrońcy i przesunięcie na wahadła Del Prato oraz Valeriego, co z kolei umożliwiłoby Francuzowi i Argentyńczykowi grę obok siebie.

Innym, możliwym do wdrożenia pomysłem byłaby formacja 4-3-2-1, która stwarzałaby jeszcze większe pole manewru do kreatywnego wykorzystania swoich graczy, przez Chivu. W przypadku tej formacji, obrona pozostała by nietknięta, jednak sporo eksperymentów można by przeprowadzić na trójce pomocników oraz dwójce grającej za centralnie ustawionym napastnikiem, którym z pewnością byłby Pellegrino. W jednym wariancie, wrzucając do drugiej linii, na przykład Esteveza, można by przesunąć "piętro wyżej" Bernabe, który wspólnie z Bonnym operowałby za plecami Argentyńczyka. Co jednak istotne, równie dobrze, za Pellegrino (lub Djuricem, jeśli ten będzie w pełni sił) mogła by operować dwójka piłkarzy dowolnie wybrana, spośród ofensywnych graczy, znajdujących się w kadrze Crociatich takich jak Man, Ondrejka, Camara, Haj czy też wspomniani wcześniej Bernabe i Bonny.

Jak widać opcji i rozwiązań Chivu ma pod dostatkiem. W razie potrzeby trener mógłby pokusić się o naprawdę zaskakujące i niecodzienne zestawienie wyjściowej formacji, jednak biorąc pod uwagę jego dotychczasowy styl, zarządzania drużyną, powinniśmy się raczej spodziewać, prostych środków, czyli mówiąc krótko pierwszego występu Ondrejki, od pierwszej minuty.