Bohater spotkania z Lecce - Antonine Hainaut, udzielił wywiadu dla Gazzetta di Parma, w którym odniósł się do swojego trafienia z Via del Mare.

Dzięki swojej bramce, byłeś absolutnym bohaterem minionego tygodnia, w Parmie.

Ktoś powiedział, że mój gol przypomina tego zdobytego przez Van Persiego, podczas mundialu. Z kolei klub, w mediach społecznościowych, pokazywał scenę Aldo z "Tre uomini e una gamba", o czym nie wiedziałem. Tak czy owak był to mój pierwszy gol, w zawodowej karierze, a po samym meczu, całą noc nie potrafiłem zasnąć. To było jak spełnienie marzeń.

Można powiedzieć, że Lecce przynosi Ci szczęście.

To prawda. W zeszłym sezonie, przy okazji meczu w Coppa Italia, zaliczyłem asystę przy golu Sohma, tym razem poszło jeszcze lepiej.

Co zmieniło się wraz z nadejściem Serie A?

Wiele rzeczy uległo zmianie, szczególnie na polu fizycznym i taktycznym. Różnica jest olbrzymia i nie sposób jej przeoczyć.

Co Pecchia powiedział Ci, po zdobyciu gola?

W szatni po meczu powiedział mi: "To nie ja dałem Ci nagrodę za codzienną pracę, ale sam ją sobie wyrwałeś".

Twój proces adaptacji w klubie przebiegał bardzo szybko.

Przed przyjazdem tutaj zacząłem uczyć się włoskiego, ponieważ miałem świadomość tego, że może mi to wiele rzeczy ułatwić. Oglądałem też regularnie mecze Parmy i wiedziałem, jak drużyna gra i czego mogę się spodziewać.

Długo musiałeś się zastanawiać nad transferem?

Wiedziałem, że Parma to klub z wielką tradycją i wspaniałą historią. Gdy się ze mną skontaktowali, nie musiałem ani chwili się namyślać. Byłem szczęśliwy, że trafię do takiego klubu.

Na jakiej pozycji czujesz się najlepiej?

Nie mam ulubionej pozycji, na boisku. Jestem gotowy do poświęceń na rzecz drużyny i realizacji woli trenera. W ostatnim czasie pan Pecchia wystawiał mnie na prawej obronie, gdzie czułem się dobrze. Ale równie dobrze mogę grać też w pomocy czy ataku.

Co się z Tobą działo po pamiętnym wydaleniu, w meczu z Cosenzą?

Czułem się wówczas okropnie i szczerze powiedziawszy, bardzo nie lubię wracać myślami do tamtego spotkania. Po meczu, przez kilka dni byłem podłamany psychicznie, jednak powiedziałem sobie, że nie mogę się poddać i muszę się zrehabilitować. Skupiłem się więc na ciężkiej pracy, a nagroda przyszła na Via del Mare w Lecce.

Jakie teraz masz przed sobą cele?

Pozostać z Parmą w Serie A. Potem mierzyć jak najwyżej. Niedoścignionym marzeniem, jest powołanie do reprezentacji narodowej...