Antonine Hainaut udzielił wywiadu dla Radio Serie A, w którym wypowiedział się na temat swojej kariery, obecnej Parmy, a także życia prywatnego.

Jakie były Twoje początki piłkarskiej przygody?

Mój tata grał w piłkę, ale nie zawodowo. Jako młody chłopak chodziłem na jego mecze i wiele się od niego nauczyłem. Sam zapragnąłem grać w piłkę, trafiłem do szkółki Lens, gdzie byłem przez 10 lat, jednak nie zatrzymali mnie, gdyż nie widzieli we mnie potencjału. Musiałem pójść własną drogą, a teraz jestem szczęśliwy, że trafiłem do Serie A.

Jak ważne w rozwoju kariery były rodzina oraz doświadczenie w Boulogne?

Moja rodzina to dla mnie najważniejsza rzecz na świecie. Wiem, że zawsze mogę na nią liczyć. To ona dodaje mi sił. Z kolei Boulogne uratowało moją karierę. Przygarnęli mnie po tym jak odszedłem z Lens i pomogli mi dalej się rozwijać. To dzięki nim, ostatecznie zgłosiła się po mnie Parma. Gdy zadzwonili do mnie Crociati byłem w szoku. Mimo, iż wtedy klub występował w Serie B, to doskonale wiedziałem jak utytułowana i historyczna jest to drużyna. Nie mogłem im odmówić. Oczywiście miałem masę pytań, bowiem musiałem udać się do obcego kraju, bez znajomości języka, jednak i tak cieszyłem się na to wyzwanie.

Znałeś wcześniej Parmę?

Tak, znałem ten klub. Wiedziałem też, że występowało w nim wielu znakomitych piłkarzy, jak Thuram, Buffon, Crespo czy Cannavaro.

Bardzo dobrze mówisz po włosku.

Parma pozyskała mnie w styczniu 2022 roku i pozostawiła na wypożyczeniu w Boulogne, na sześć miesięcy. Wykorzystałem ten czas na naukę języka włoskiego oraz lepsze poznanie klubu i samego miasta. Jestem naprawdę szczęśliwy, że trafiłem do Parmy. Obecnie mieszkam niedaleko ośrodka treningowego w Collecchio, jednak jak tylko mam czas chętnie odwiedzam centrum miasta. To ciche i spokojne miejsce. Pod tym względem Parma jest naprawdę wyjątkowa.

O co prosi Cię trener Pecchia?

Trener zawsze prosi mnie o to, abym niezależnie od sytuacji był maksymalnie skoncentrowany, na swojej grze. Ja zawsze jestem gotowy, aby wnieść swój wkład i wspomóc drużynę. Na każdym kroku czuję zaufanie trenera oraz klubu, co pozwala mi się rozwijać. W ostatnich sezonach miałem trudne momenty, w których nie grałem, jednak zawsze miałem poczucie, że mój czas w końcu nadejdzie.

Swojego pierwszego gola zadedykowałeś babci.

Tak moja babcia to wyjątkowa osoba. Dodatkowo bramkę zdobyłem w jej urodziny, co też było symboliczne.

Kto pomógł Ci zostać piłkarzem?

Jeżeli chodzi o kwestie boiskowe, to tata, który zawsze czuwał nad rozwojem mojej kariery. Wspólnie oglądamy moje mecze i rozmawiamy o tym, co można poprawić. Poza boiskiem moja mama, siostra i dziewczyna, które zawsze były blisko, aby wspierać mnie w trudnych momentach.

W Parmie zawsze towarzyszą wam kibice.

Nasi fani są niesamowicie. Zawsze są blisko nas, za co bardzo im dziękuję. Na Tardini są prawdziwą, żółto-niebieską ścianą, wiemy, że zawsze możemy liczyć na ich wsparcie.

Nie masz jasno sprecyzowanej roli i grywasz na różnych pozycjach.

Aktualnie jestem rozpatrywany jako prawy obrońca. Grywałem też w środku pomocy i na skrzydle. Nie ma  z tym żadnego problemu. Cieszę się, że jestem przydatny dla drużyny i chcę po prostu grać i dawać z siebie wszystko, dla tego klubu.

Czy Parma może być niespodzianką tego sezonu?

Myślę, że możemy zaskoczyć. Jesteśmy młodą i utalentowaną drużyną, która nie powiedziała jeszcze ostatniego słowa.

Jak postrzegasz przeskok między Serie A, a Serie B.

Parma to klub z tradycją, który zawsze powinien grać w Serie A. Oczywiście między Serie A, a Serie B jest olbrzymia różnica, zarówno na płaszczyźnie taktycznej, jak i technicznej. Gra w elicie jest szybsza i o wiele bardziej intensywna. Myślę jednak, że jako zespół, jesteśmy do tego dobrze przygotowani.

Masz swoje ulubione miejsce w Parmie?

Nie mam jednego miejsca, do którego ciągle bym wracał. Lubię spacerować po centrum miasta, co bardzo mnie odpręża.

Jakie są Twoje pasje poza piłką nożną?

Lubię podróżować i zwiedzać nowe miejsca.

Masz wiele tatuaży, który jest Twoim ulubionym?

Tatuaże, które noszę reprezentują moją determinację, rodzinę oraz wiarę. Podobają mi się wszystkie, nie mam ulubionego.

Idealny piłkarz stworzony z graczy Parmy.

Prawa noga Bonny'ego, lewa noga Bernabe, głowa Benedyczaka, wydolność i szybkość Cancellieriego, inteligencja boiskowa Del Prato oraz mentalność Hainauta.