Gazzetta dello Sport, w swoim dzisiejszym wydaniu, poświęciła sporo uwagi osobie Enrico Del Prato, na temat którego wypowiedziała się w samych superlatywach.

Enrico Del Prato jest piłkarzem reprezentującym włoską duszę Parmy. Mimo młodego wieku, kapitan stanowi punkt odniesienia dla całej szatni oraz wzór do naśladowania, dla młodszych kolegów. Poza tym mówimy tu o piłkarzy do bólu uniwersalnym. Prawy obrońca, lewy obrońca, środkowy obrońca, a nawet bramkarz. Del Prato może wcielić się we wszystkie te role. W Neapolu, po wyrzuceniu z boiska Suzukiego, wskoczył między słupki i pomimo dwóch goli, straconych w doliczonym czasie gry, wykazał się godny najwyższego podziwu, poświęceniem dla zespołu. Del Prato to jeden z tych zawodników, których można określić mianem "oddanego żołnierza". Takiego zawodnika chciałby mieć każdy trener. Dajesz mu zadanie, a on bez marudzenia, konsekwentnie i metodycznie je wypełnia. Jego uwaga, wiedza i inteligencja pozwalają mu pełnić rolę środkowego obrońcy, co jest szczególnie istotne w Parmie, po kontuzji Circatiego. Del Prato wie jak przewodzić drużynie oraz jak integrować się z drugim środkowym defensorem i bramkarzem. Potrafi przewidywać, a przede wszystkim należy do grona tych graczy, których nie można złamać i którzy nigdy się nie poddają. W kierunku młodego kapitana Parmy, można słać praktycznie same pochwały.