Z dużą dozą pewności można stwierdzić, że na początku sezonu najbardziej problematyczną kwestią w kontekście budowy składu jest obsada prawego wahadła.

O ile na lewej stronie boiska niekwestionowanym liderem jest Emanuele Valeri, gwarantujący zarówno jakość, jak i wydajność, o tyle po stronie prawej wciąż brakuje zawodnika, który dawałby porównywalne gwarancje do 26-latka. Podczas letniego okna transferowego Parma rozważała wzmocnienie tej pozycji i przeprowadziła kilka analiz, lecz ostatecznie zrezygnowała z poważniejszych ruchów. Jedynym nabytkiem w tym obszarze okazał się bardzo młody Britschgi. Nic więc dziwnego, że pozycja ta uchodzi obecnie za słabe ogniwo w kadrze Carlosa Cuesty, choć klub liczy, że w dłuższej perspektywie sytuacja się ustabilizuje.

Na razie jednak Cuesta musi zmierzyć się z teraźniejszością i podjąć decyzję przed poniedziałkowym meczem z Torino. W okresie przygotowawczym hiszpański trener stawiał na Begicia, ale dziś Słoweniec wydaje się być daleko w hierarchii i trudno traktować go jako realną opcję do gry. Jakie są zatem alternatywy?

Pierwsza prowadzi do Pontusa Almqvista. Szwed był już testowany na tej pozycji przez trenera Chivu, lecz tamten eksperyment zakończył się niepowodzeniem. Cuesta jednak wierzy w jego przydatność i chce spróbować ponownie, co widzieliśmy choćby w ostatnim ligowym starciu z Cremonese. Almqvist wypadł wówczas poprawnie, ale wciąż musi zdecydowanie popracować nad grą w defensywie, aby sprostać wyzwaniom w spotkaniach z silniejszymi rywalami.

Drugą opcją jest Lovik, który na początku sezonu niespodziewanie został podstawowym prawym wahadłowym. Były piłkarz Molde, sprowadzony w styczniu ubiegłego roku, miał w CV atut gry po obu stronach boiska. Mimo to na prawej flance nie prezentuje jeszcze regularności ani odpowiedniego poziomu. Trudno oprzeć się wrażeniu, że Norweg nie czuje się tam komfortowo, a jego występy są bardzo nierówne. W środowym meczu pucharowym ze Spezią, nawet po powrocie na preferowaną lewą stronę, nie zaprezentował się lepiej i - mówiąc delikatnie - zawiódł oczekiwania.

Trzecia opcja to Britschgi, który właśnie w spotkaniu ze Spezią zaliczył udany debiut w koszulce Crociatich, grając na prawym wahadle. Młody Szwajcar pokazał ogromny głód gry i sporo osobowości, a w pierwszej połowie imponował zarówno jakością, jak i aktywnością. Po przerwie nieco opadł z sił, przez co był mniej widoczny, ale mimo to wielu kibiców chciałoby zobaczyć go od pierwszej minuty przeciwko Torino. Britschgi jest pewny siebie, lecz pytanie brzmi: czy to nie za wcześnie na debiut w Serie A?

W tle pozostaje jeszcze możliwość ustawienia Del Prato na prawym wahadle. Obecne problemy w defensywie komplikują jednak taki manewr - uraz Valentiego sprawia, że przesunięcie kapitana do roli wahadłowego zostawiłoby Cuestę z Trabucchim i Troilo jako jedynymi opcjami w obronie. W tej sytuacji trudno wyobrazić sobie, by trener zdecydował się na taki ruch.

Podsumowując, obsada prawej flanki w meczu z Torino rozstrzygnie się najpewniej między Almqvistem a Lovikiem.