Alessandro Circati udzielił wywiadu, dla CBS, w którym poruszył różne tematy, w tym między innymi swój debiut w Serie A.

W miniony weekend zadebiutowałeś w Serie A, jak się z tym czujesz?

To było fantastyczne przeżycie. Spełniłem swoje marzenie. Jako chłopak wychowujący się w Australii, przeprowadziłem się na drugi koniec świata i za sprawą licznych poświęceń i wyrzeczeń udało mi się trafić do Serie A. Przez długi czas musiałem żyć z dala od mojej rodziny, jednak było to konieczne, aby móc zrealizować moje plany. Na myśl o moim debiucie, w meczu z Fiorentiną, wciaz czuję podekscytowanie.

Masz jakiegoś idola?

Jestem pewien, że kiedyś słyszeliście o takim piłkarzu jak Paolo Maldini (śmiech). Był fantastycznym piłkarzem, na którym od dzieciństwa się wzorowałem. Dla mnie to obrońca idealny.

Przeszedłeś przez testy w Leicester zaprzepaszczone przez Brexit i Covid, aż w końcu trafiłeś do Parmy.

To była długa i skomplikowana podróż, pełna przeciwności losu. Urodziłem się we Włoszech, jednak moim domem zawsze była Australia, gdzie dorastałem i grałem w piłkę. W wieku 16 lat zdecydowałem się skorzystać z zaproszenia Leicester i udałem się tam na testy. Mimo, iż wypadły ona dobrze to z uwagi na fakt, iż panował brexit, a ja byłem niepełnoletnim nie mającym angielskiego paszportu, ostatecznie klub nie mógł zaoferować mi kontraktu. Do tego z uwagi na Covid nie mogłem też wrócić do Australii, przygarnęła mnie więc moja rodzina z Włoch, a wkrótce potem zgłosiła się po mnie Parma. I tak jestem tu gdzie jestem, co jest dla mnie powodem do szczęścia.

Czy był taki moment, w którym po prostu zamierzałeś powiedzieć "dość" i wrócić do Australii?

W sumie nie miałem nawet takiej możliwości. Tak jak powiedziałem wcześniej, z uwagi na Covid nie mogłem wrócić do Australii. Pierwszy możliwy loty byłby dopiero w marcu, a wówczas był grudzień. Zostałem więc we Włoszech, zaakceptowałem swoją sytuacje i postanowiłem się do niej jak najlepiej przystosować. Nie martwiłem się na zapas. Wszystko jakoś się ułożyło. Parma chciała mnie zatrzymać, a ja powiedziałem "tak".

Jak wygląda Twoja relacja z Włochami, jako krajem?

Czuję się świetnie zarówno w Australii, jak i we Włoszech. To z Włoch pochodzi moja rodzina, jednak z uwagi na fakt, iż całe swoje dzieciństwo spędziłem w Australii, ja czuję się bardziej Australijczykiem. Zarówno Włochy, jak i Australia to fantastyczne i bogate kulturowo kraje.

Pytałeś się kogoś o wskazówki dotyczące gry w Serie A?

Nie, nie zaprzątałem sobie tym głowy. Wszystko czego nam potrzeba dostarcza trener oraz jego sztab. Wszyscy jesteśmy podekscytowani możliwością gry w elicie i chcemy żyć z meczu na mecz, prezentując to co mamy najlepszego.

Swój debiut w Parmie zaliczyłeś u boku Gigiego Buffona.

To było coś wyjątkowego. Buffon to wielki mistrz i czuję się zaszczycony, że mogłem razem z nim grać i trenować. Mimo swojego wielkiego statusu nigdy nie starał się on wywierać na innych presji. W moim debiucie, ale także w innych meczach, zawsze służył mi radą i wsparciem. Gra u jego boku dodawała mi pewności siebie.

Czy mecze, takie jak ten nadchodzący z Milanem, generują większe emocje?

Zdecydowanie tak. Od dziecka marzyłem o tym, aby grać na wielkiej scenie i móc sprawdzić się na tle najsilniejszych drużyn. Nie mogę się już doczekać sobotniego starcia.