Były pomocnik Interu i Torino, Benoit Cauet, który we Francji miał okazję trenować Ange-Yoana Bonny'ego, udzielił wywiadu dla KissKissNapoli.it, gdzie szeroko wypowiedział się na temat osoby francuskiego napastnika Crociatich.

Trenowałeś Bonny'ego jako nastolatka, jak go wspominasz?

Bonny dorastał w zespołach młodzieżowych Chateauroux i był tam jednym z najbardziej wyróżniających się piłkarzy. Gdy zobaczyłem go po raz pierwszy w akcji, zdałem sobie sprawę, że muszę wdrożyć go do pierwszego zespołu. Miał wówczas ledwie 16 lat, jednak na polu fizycznym, praktycznie w ogóle nie odstawał od reszty ekipy. Klub robił wówczas wszystko, aby podpisać z nim profesjonalny kontrakt, ale on wolał odejść do Parmy, którą polecił mu jego ówczesny agent - Yavan Le Mee. W tamtym czasie, o Bonny'ego zabiegał także Juventus, jednak oferta złożona przez Parmę była lepsza tak dla zawodnika, jak i klubu.

Jaki jest to piłkarz?

W okresie, którym go trenowałem, wyróżniał się przede wszystkim siłą fizyczną oraz szybkością, nie miał on wówczas specjalnego zmysłu strzeleckiego. Odznaczał się za to techniką oraz umiejętnością dryblingu, typową dla ofensywnych pomocników. Od czasu gdy przybył jednak do Włoch, bardzo się rozwinął, praktycznie na wszystkich płaszczyznach, w tym przede wszystkim wykończeniu akcji.

Do kogo byś go porównał?

Gdybym naprawdę musiał stworzyć takie porównanie, to powiedziałbym, że Bonny stanowi mieszankę siły fizycznej Zapaty z elegancją i umiejętnością asystowania Benzemy.

Jaka może być jego przyszłość?

Na początku, gdy trafił on do Parmy, często z nim rozmawiałem i dyskutowaliśmy o czynionych przez niego postępach. Wprawdzie ostatnio nasz kontakt się urwał, jednak gdybym miał okazję to pochwaliłbym go za poprawę, w zakresie bramkostrzelności, oraz stanie się nowoczesnym, środkowym napastnikiem, sprawiającym, że drużyna funkcjonuje lepiej. Dzięki tym ulepszeniom, na przestrzeni ostatnich dwóch lat, jego forma w Parmie, eksplodowała. Ponadto dostrzegam wzrost jego kreatywności, pod względem dryblingu i na polu ostatniego podania. Tak jak mówiłem wcześniej, pod pewnymi względami, jest to gracz, który nawet znacznie lepiej wpisuje się w profil ofensywnego pomocnika, niż "9". Warto też podkreślić, jego dobry charakter. To spokojny chłopak, który nie boi się ciężkiej pracy i poświęceń, na rzecz drużyny. Myślę, że obecnie dojrzał on już na tyle, że jest gotowy poradzić sobie z presją panującą w wielkim klubie, jak Napoli. Nie mam wątpliwości co do tego, że pisane jest mu duże granie.