Były kapitan Parmy - Giuseppe Cardone, udzielił wywiadu, dla serwisu ParmaLive.com, w którym wypowiedział się na temat obecnej drużyny Crociatich oraz przyjętej przez klub strategii rozwoju.

Jak oceniasz ostatni mecz Parmy z Bologną?

Biorąc pod uwagę sytuację, która powstała, w wyniku czerwonej kartki dla Coulibaly'ego, myślę że Parma wyciągnęła z tego spotkania maksimum. Gdy grasz w 10, na tak silnego rywala, jakim jest obecnie Bologna, musisz wiedzieć jak cierpieć i minimalizować ryzyko, zaś chłopcy Pecchii dobrze sobie z tym radzili. Parma potrafiła trzymać Bologne na dystans i tak naprawdę poza 1-2 sytuacjami nie ryzykowała zbyt wiele. Fakt, że w końcu Crociatim udało się zachować czyste konto i dokonali tego w takich okolicznościach, jest czymś fundamentalnym. Dla ekipy Pecchii to może być prawdziwy, nowy początek. W kontekście meczu z Bolonii, prócz dobrej postawy bloku defensywnego, warto wyróżnić też Suzukiego, który między słupkami wygląda coraz pewniej. Pamiętajmy też, iż w pierwszej połowie, za sprawą Bonny'ego to Parma miała najlepszą sytuację do zdobycia gola. Uważam, że gdyby Crociati grali w pełnym składzie, mogliby pokusić się nawet o zwycięstwo. Niemniej remis wydaje się sprawiedliwy i jest z dobrym wynikiem, zwłaszcza z perspektywy drużyny, która dopiero co doznała bolesnej klęski z Cagliari.

Czego najbardziej brakowało Parmie, w pierwszych meczach sezonu?

Myślę, że Parma ma wszystko, aby mieć dobry sezon. Dotychczasowe kłopoty to tylko kwestia znalezienia odpowiedniej równowagi. Jestem jednak przekonany, że ta drużyna w końcu tego dokona. Parma musi podchodzić do spotkań, w sposób nieco bardziej wyważony i nie może poddawać się emocjom, jak miało to miejsce w ostatnim czasie. Pecchia to bardzo dobry trener, który ma zdolną kadrę, z dużym potencjałem. Ogólnie rzecz biorąc, w klubie panują odpowiednie warunki, do tego, aby dokonać skoku jakościowego. To prawda, że Parma to klub z historią oraz tradycją, jednak w obecnych mistrzostwach nie ma to znaczenia i trzeba na nią patrzyć przede wszystkim, przez pryzmat bycia beniaminkiem. Nowo promowane drużyny, zwłaszcza na początku sezonu, płacą wyższą cenę, za każdy swój błąd, tym bardziej jeśli w zespole jest tylu debiutantów w Serie A, co w Parmie. Gdy jednak ten pierwszy szok minie, wszystko powinno się ustabilizować.

Czy błędy młodości to, aby nie za dużo dla zespołu, który musi dążyć do utrzymania za wszelką cenę?

Jest wiele aspektów, w których można się poprawić, a Parma ma olbrzymie marginesy na dalszy rozwój. Potencjał w zespole Pecchii jest ogromny i prędzej czy później zdoła on go wyrazić. Mimo to myślę, że w pełni normalne jest to, iż Crociati nie pokazali jeszcze swojej pełnej wartości. Drużyny, które odnoszą sukces w Serie A, to przede wszystkim takie, które są w stanie zapewnić ciągłość występów. Moim zdaniem, gdy ta Parma nabierze troszkę więcej doświadczenia, będzie zachwycać wszystkich.

Czy Parma może zapłacić cenę, za brak dostatecznie szerokiej kadry?

Posiadanie szerokiej kadry, zwłaszcza dla drużyny, która gra tylko na jednym froncie, to broń obosieczna. Zarządzanie wieloma piłkarzami, to wielkie wyzwanie, z którym problem ma wiele trenerów. Oczywiście taka sytuacja lepiej zabezpiecza cię przed ewentualnymi kontuzjami i wypadnięciami. W kontekście Parmy, wydaje się, że Crociati mogliby mieć w składzie jeszcze kilku zawodników, z drugiej strony obecna sytuacja kadrowa jest spowodowana wydarzeniami, które trudno jest komukolwiek przewidzieć. Ogólnie rzecz ujmując, uważam że decyzja klubu, o skupieniu się na spójnej i zgranej grupie, którą niewątpliwie są Crociati, była słusznym wyborem.

Czy Twoim zdaniem kontuzja Circatiego, to jasny sygnał dla zarządu, że czas skorzystać z rynku wolnych agentów, czy może też większe zaufanie zostanie poświęcone młodemu Leoniemu?

Musimy przede wszystkim zrozumieć perspektywę klubu i to czy na rynku wolnych agentów, jest obecnie piłkarz mogący stanowić realne wzmocnienie dla Crociatich. Nie sądzę, żeby perspektywa "kontraktowania, dla samego kontraktowania" odzwierciedlała filozofię obecnych władz klubu. Jeśli miałbym zgadywać, powiedziałbym że Parma skupi się teraz na doraźnych środkach zaradczych, którym będzie towarzyszyć stopniowe wprowadzanie Leoniego, w mechanizmy pierwszego zespołu. Wykorzystanie tego niezwykle utalentowanego, młodego piłkarza może się okazać najlepszym wyjściem.

Co sądzisz o ambitnej filozofii Krause, który w dążeniu do utrzymania, wbrew panującym standardom, postanowił skupić się na młodych piłkarzach?

Zgadzam się z polityką klubu, tym bardziej że stawianie na hiper doświadczonych piłkarzy, nie zawsze daje gwarancję osiągnięcia utrzymania. Przykładów klubów, które przejechały się na takim podejściu jest sporo. Do tego dochodzi też aspekt długoterminowy. Stawiając na bardzo doświadczonych graczy, tak naprawdę niczego nie budujesz i po 2-3 sezonach, jesteś znowu w punkcie wyjścia. Moim skromnym zdaniem, prezesowi Krause należą się spore słowa uznania zarówno za odwagę oraz niezłomność. Po 2-3 nieudanych sezonach, jakie miała Parma, wielu prezesów ugięłoby się pod naporem krytyki i zmieniło podejście. Krause pozostał jednak wierny swojej wizji i ostatecznie, w wielkim stylu wprowadził klub, ponownie do Serie A. Teraz pora, aby ten projekt udowodnił swoją solidność, także w elicie. Według mnie są na to duże szanse, zaś jednym z gwarantów jest obecność Pecchii. To świetny, niezwykle inteligentny trener, który potrafił wytworzyć unikalną tożsamość, w tej młodej grupie.

Który z piłkarzy zrobił na Tobie największe wrażenie?

W Parmie jest naprawdę wielu interesujących piłkarzy, z perspektywą na wielką karierę. Osobiście bardzo lubię Bonny'ego, ale również Man robi na mnie świetne wrażenie.