Giuseppe Cardone, były piłkarz Parmy, a także były trener zespołów młodzieżowych Crociatich, udzielił wywiadu serwisowi ParmaLive.com, w którym podzielił się swoimi przemyśleniami na temat obecnej sytuacji klubu.

Początek sezonu jest dość burzliwy dla Parmy. Zaledwie jedno zwycięstwo i aż trzy porażki w pierwszych sześciu meczach. Jak Ty na to patrzysz?

Początek sezonu w wykonaniu Crociatich przypominał trochę jazdę kolejką górską. Pięć punktów to niewiele, ale też nie tak mało. Myślę, że zespół stać na znacznie lepszą grę — to przede wszystkim kwestia czasu i nabrania pewności siebie, która przychodzi wraz z wynikami. Nie sądzę, by brakowało jakichkolwiek kluczowych elementów układanki od strony techniczno-taktycznej. Jednocześnie jest jeszcze za wcześnie, by wyciągać daleko idące wnioski.

Cuesta to bardzo młody trener i to jego pierwsze doświadczenie w Serie A. Co sądzisz o jego dotychczasowej pracy i sposobie prowadzenia drużyny?

Myślę, że ta piętnastodniowa przerwa na mecze reprezentacji bardzo się przyda, nawet jeśli część zawodników wyjechała na zgrupowania. Cuesta jest młodym trenerem, ale to nie znaczy, że brakuje mu doświadczenia. Zna się na piłce, żyje nią — i właśnie dlatego jest dobrze przygotowanym szkoleniowcem, od którego bije ogromna pasja. To niezbędne cechy, by poprowadzić drużynę ścieżką rozwoju.

W meczach z bezpośrednimi rywalami w walce o utrzymanie Parmie wydaje się brakować determinacji i ducha walki. Czy to problem mentalny, brak doświadczenia, czy może brak lidera, który potrafiłby poprowadzić zespół w kluczowych momentach?

Łatwo jest mówić o braku determinacji czy ducha walki. To może być wszystko, a może nic — być może to po prostu kwestia dostosowania się do tempa i dynamiki Serie A. Wielu zawodników jest nowych i po raz pierwszy gra w tej lidze, więc na początku pewne trudności są czymś naturalnym.

Po długiej przerwie spowodowanej kontuzją Circati szybko wrócił do gry i od razu pełni kluczową rolę w obronie Parmy — podobnie jak Ty kiedyś. Jak to jest wrócić na boisko po takim czasie i jakie perspektywy widzisz dla tego młodego zawodnika?

Circati to zawodnik, którego bardzo lubię. Wyszedł z bardzo poważnego urazu i z własnego doświadczenia wiem, że powrót po długiej przerwie to coś wspaniałego — wtedy ma się ogromny entuzjazm i mnóstwo energii. Potem jednak często przychodzi naturalny spadek formy, który może trwać krócej lub dłużej. Mam nadzieję, że u Alessandro do tego nie dojdzie i że utrzyma tak wysoki poziom, jaki prezentuje obecnie.

Letnie transfery jak dotąd nie przyniosły większego efektu. Czy Twoim zdaniem to wynik błędnych decyzji, czy raczej kwestia adaptacji do Serie A?

Rzeczywiście, letnie transfery jak na razie miały niewielki wpływ na grę zespołu, ale powtarzam — to dopiero początek sezonu, za nami zaledwie sześć meczów. Zawodnicy, tak jak drużyna, muszą się rozwijać. Być może Parma wciąż poszukuje swojej tożsamości. Zespoły stają się naprawdę kompletne dopiero wtedy, gdy ją odnajdują — niezależnie od tego, jaka ona będzie. Uważam jednak, że kierunek, w jakim podąża klub, oraz piłkarze, których sprowadzono, są właściwi. Ostatecznie wszystko zweryfikują czas i boisko.

Jakie są Twoje pierwsze wrażenia z gry Ndiaye?

Ndiaye gra regularnie i, podobnie jak inni zawodnicy Crociatich, ma moim zdaniem duży potencjał do rozwoju. Jest jeszcze zbyt wcześnie, by nazywać go pewniakiem, ale równie dobrze nie można powiedzieć, że się nie sprawdza. Zawodnicy przychodzący z innych lig zawsze potrzebują trochę czasu na adaptację.

Znasz dobrze bramkarzy Rinaldiego i Corviego. Jak oceniasz ich potencjał? Czy uważasz, że pozostanie w Parmie może być dla nich ważnym krokiem w rozwoju?

Rinaldi i Corvi są na świetnej drodze i bardzo cieszę się z ich postępów — obaj na to zasługują. Mają możliwość gry w drużynie ze swojego rodzinnego miasta, w klubie, w którym dorastali, i to naprawdę coś wyjątkowego. Panuje dobra atmosfera, a oni mogą się dalej uczyć i rozwijać, również dzięki jakości podstawowego bramkarza, z którym trenują.

Jak myślisz, kto będzie głównym rywalem Parmy w walce o utrzymanie?

Mam nadzieję, że Parma nie znajdzie się w gronie drużyn walczących o przetrwanie do samego końca. Mimo to sądzę, że ich bezpośrednimi rywalami pozostają mniej więcej te same zespoły, które typowano już na początku sezonu: Lecce, Pisa, Hellas, Cagliari, Sassuolo, Cremonese, a nawet Genoa. Niektóre z nich osiągnęły na starcie rozgrywek dobre wyniki, ale niezależnie od tego, czy są one pozytywne, czy negatywne — po zaledwie sześciu kolejkach nie powinniśmy pozwolić, by punkty decydowały o nastrojach. Prawdziwa walka i tak rozegra się między tymi drużynami.