Gianluigi Buffon udzielił ciekawego wywiadu, dla Corriere della Sera, w którym przyznał chcoiażby, że aby wrócić do Parmy, odmówił Barcelonie.

Powrót do Parmy: "Po moim drugim pobycie w Juventusie, otrzymałem ofertę z Barcelony, która chciała, abym był jej drugim bramkarze. Spodobał mi się pomysł, aby grać w jednym zespole z Messim, po tym gdy miałem taką okazję z CR7. Któregoś dnia jechałem jednak samochodem i w radiu puścili piosenkę Jovanottiego, której nie słyszałem od dziesięciu lat - "Bella". Spojrzałem w górę i zobaczyłem, że jestem na punkcie poboru opłat, na autostradzie, na wysokości Parmy. Uznałem to za znak. Postanowiłem zakończyć karierę tam, gdzie to wszystko się rozpoczęło."

Europejski tryumf z Parmą: "Pod wodzą Malesaniego wygraliśmy Coppa Italia, Superpuchar Włoch i Puchar UEFA. Kiedyś, ten trener opowiedział nam o swoim życiu, rodzinie i wszystkich poświęceniach, jakich musiał dokonać. To nas poruszyło. Absolutnie cała drużyna, była tą historią zainspirowana, nawet ktoś tak szalona jednostka jak Tino Aspirlla - człowiek, który z pistoletu strzelał w powietrze, aby uczcić urodziny swoich przyjaciół."

Błędy: "Popełniałem błędy jak każdy i nigdy ich nie ukrywałem. Czułem winę wobec rodziców, za to, że nie ukończyłem szkoły średniej. Fałszywy dyplom, to była z mojej strony niesamowicie naiwna rzecz, za którą słono zapłaciłem."

Poglądy polityczne: "Jestem konserwatywnym anarchistą. Moje rodzinne miasto - Carrara, to prawdziwa kraina anarchistów. Jestem człowiekiem, który głęboko wieży w wolność i jest gotowy zapłacić za to wysoką cenę. Z pewnością nie jestem jednak faszystą, a tym bardziej rasistą. Nazwałem swojego pierworodnego syna Louisa Thomasa, który obecnie gra w młodzieżówkach Pisy, na cześć Thomasa N'Kono. Byłem jednym z nielicznych Europejczyków, który pojechał, do Kamerunu, na jego pożegnanie z piłką nożną i wspaniale to wspominam."

Liczba "88" na koszulce: "Nie miałem zielonego pojęcia o tym, iż w niektórych środowiskach, ta liczba jest symbolem hitlerowskiego pozdrowienia. Wybrałem ten numer na koszulce tylko dlatego, że dla mnie wyglądał po prostu jak cztery piłki."

Walka z depresją: "Wygraliśmy z Juventusem dwa mistrzostwa Włoch, po wzlotach i upadkach. Wówczas otworzyła się przede mną pustka depresji. Zacząłem źle spać. Kładłem się do łóżka i czułem niepokój, myśląc że nie zmrużę oka. Na boisku czułem zaś ucisk w klatce piersiowej, nie mogłem oddychać, myślałem, że nigdy nie będę mógł rozegrać już żadnego meczu. Proponowano mi wówczas narkotyki, ale odmówiłem. U terapeuty byłem tylko może 3-4 razy, ale udzielił mi cennych rad: rozwijaj swoje zainteresowania, nie skupiaj się tylko na piłce nożnej. Wtedy odkryłem malarstwo. Poszedłem do Galerii Sztuki Nowoczesnej w Turynie, gdzie była wówczas wystawa Chagalla. Wziąłem audioprzewodnik i na dobrą godzinię utknąłem przed dziełem "Promenada". To prosty obraz, przedstawiający Chagalla trzymającego się za ręce z żoną Belli. Następnego dnia znowu tam poszedłem. Kasjer przy wejściu powiedział mi, że to dokładnie ta sama wystawa co wczoraj, a ja odpowiedziałem mu, że dobrze o tym wiem, jednak chcę ją jeszcze raz zobaczyć."