Giovanni Bi - były zawodnik Parmy, a obecni agnet piłkarski, udzielił ekskluzywnego wywiadu, dla serwisu ParmaLive.com, w którym wyraził swoją opinię na temat klubowej filozofii i stawiania na młodzież.

Jak duży wpływ, mogą mieć błędy młodości, na zespół dążący do utrzymania?

Uważam, że klub podejmując decyzję o skupieniu się na tej grupie, przewidział i wkalkulował ryzyko popełniania błędów, podyktowanych małym doświadczeniem, wielu młodych zawodników. Według mnie podążenie taką ścieżką było starannie przemyślanym wyborem, którego głównym celem jest stworzenie czegoś interesującego, w dłuższej perspektywie. Oczywistym jest to, że ci piłkarze, od czasu do czasu, mogą popełniać błęd, nie panikowałbym jednak z tego powodu za bardzo. Polityka Crociatich, jest dobrze przemyślana i zakrojona na osiąganie rezultatów w dłuższej perspektywie. Moim zdaniem to droga, która może doprowadzić Parmę do czegoś wielkiego, a w dzisiejszym futbolu, trzeba wykazywać się odwagą, żeby coś osiągnąć. Jedyne co, na tę chwilę może tak naprawdę niepokoić, w kontekście walki o utrzymanie, to duża liczba indywidualnych błędów, którą klub musi się starać ograniczać, na dodrze codziennej pracy.

Polityka obrana przez Krause jest w równym stopniu ambitna co zuchwała. Co o tym sądzisz?

Filozofia klubu polega przede wszystkim na stworzeniu solidnego zaplecza i silnego sektora młodzieżowego, z którego pierwsza drużyna będzie mogła czerpać. Piłkarze z akademii mają, docelowo stanowić atut, zarówno sportowy, jak i sprzedażowy, i na niektórych z nich klub może chcieć wypracować szybki zysk kapitałowy. Moim zdaniem, to jednak nie jedyny cel Parmy. Klub Krause zamierza też utrzymać większość swoich obecnych diamentów, co można wnioskować chociażby na bazie ruchów z ostatniego mercato, kiedy to Crociati nie sprzedali nikogo, mimo wielkiego zainteresowania i kilku naprawdę wysokich ofert. Tego lata Parma, sprzedając 4-5 piłkarzy mógła spokojnie zarobić okolice 80 mln euro, jednak nie zdecydowała się tego zrobić. Moim zdaniem celem Krause jest stworzenie drużyny, która w 40-50% będzie składała się z piłkarzy wychowanych we własnej akademii lub tych którzy zostali kupieni przez klub w młodym wieku.

Masz dobre rozeznanie na rynku młodych talentów. Kogo z akademii Parmy, Twoim zdaniem, będziemy wkrótce mogli oglądać w pierwszym zespole?

W sektorze młodzieżowym Parmy jest co najmniej kilku, jeśli nie kilkunastu zawodników, na bardzo wysokim poziomie, którzy wkrótce pojawią się w poważnej piłce. W przypadku akademii, nie należy przywiązywać, aż tak dużej wagi do osiąganych wyników, gdyż są one jedynie jednym ze środków do osiągnięcia celu, jakim jest rozwój piłkarzy. Mimo, iż w ostatnich latach Primaverze Parmy nie udało się sięgnąć po awans, to mogę zapewnić, że w jej składzie są naprawdę perspektywiczni gracze, których wkrótce możemy zobaczyć u Pecchii. Przede wszystkim zwróciłbym uwagę na Trabucchiego - zawodnika z rocznika 2007, którego przyjeżdża oglądać wiele europejskich klubów, a na którym Parma już teraz mogłaby zarobić 2-3 mln euro, bowiem takie oferty się za niego pojawiały, jednak klub konsekwentnie je odrzucał. Crociati wierzą w jego potencjał i zamierzają się na nim skupić. Myślę, że już za kilka miesięcy Trabucchi, będzie w pełni gotowy, aby przejść do pierwszej drużyny. Powiem więcej według mnie po kilku latach, w dorosłym futbolu, spokojnie będzie warty 20-25 mln euro.

Czy kontuzja Circatiego to znak, że pora wrócić na rynek, czy też sygnał, aby skupić się na Leonim?

Starta Circatiego to naprawdę wielki cios dla Parmy, jednak opierając się na swojej wiedzy, na temat aktualnej filozofii klubu, uważam, że klub będzie próbował zastąpić go piłkarzami, których już ma w kadrze i nie będzie się posiłkował rynkiem wolnych agentów. Jeśli już interwencja zostanie uznana za konieczną, to spodziewałbym się jej w styczniowym mercato. W mojej opinii sprowadzenie gracz z wolnego transferu, w tej chwili nie gwarantowałoby natychmiastowego rozwiązania problemu. Środkowy obrońca, który przez kilka miesięcy pozostawał bez treningów w klubie, z pewnością nie mógłby być traktowany jako ktoś do gry, od zaraz. Potrzeba by przy najmniej kilku tygodni pracy, aby ktoś taki osiągnął odpowiedni poziom wyczyny i wszedł w mechanizmy drużyny. O wiele bardziej prawdopodobne wydaje mi się stopniowe wdrażanie Leoniego. W odniesieniu do tego chłopaka, klub poczynił naprawdę sporą inwestycję i wydaje mi się, że wkrótce otrzyma on szansę na pokazanie swoich nieprzeciętnych umiejętności.

Który z piłkarzy Parmy, zrobił na Tobie, do tej pory największe wrażenie?

Zawężenie tego pytania do jednego zawodnika, jest chyba niemożliwe, gdyż w Parmie talentów i interesujących graczy nie brakuje. Bonny, Man, Mihaila, Balogh, Circati, Bernabe, a to nie wszystko. Wszyscy oni już teraz reprezentują niezwykle wysoki poziom i dobitnie pokazują, że polityka klubu działa bardzo dobrze. Być może z uwagi na sposób gry i wielką efektowność, piłkarzem robiącym obecnie najlepsze wrażenie, jest Man. To gracz, który idealnie wpasowuje się w wymagania nowoczesnego futbolu, jest skrzydłowym który potrafi grać 1 na 1, jednak równocześnie wykorzystuje też technikę do pomagania drużynie. Jego olbrzymi rozwój jaki nastąpił w ostatnich 2 latach, to wielka zasługa Pecchii, który był w stanie do niego dotrzeć i odblokować mentalnie, co okazało się kluczem do uwolnienia jego olbrzymiego potencjału. Podobna rzecz tyczy się też chociażby Bonny'ego, którego rozwój przebiega w niesamowitym tempie.